Naar aanleiding van het overleg van vandaag wil ik reageren op de opdracht mijn motivatie voor casemanagment te verwoorden:

Ik vond wat Wim vertelde over de belgische equipes heel goed overkomen. Het moet denk ik inderdaad ook voortkomen uit reeds bestaande initiatieven en niet 'weer iets nieuws'  zijn. Alles wat goed is behouden en daar op voortborduren dus. De start van casemanagment ligt (onvermijdelijk) in het ziekenhuis. Daar zal dus veel aan PR moeten worden gedaan, de transferverpleegkundigen zijn hierbij naar mijn idee sleutelfiguren. Ideaal zou zou als vanuit de poli een (transfer) verpleegkundige elke patient wordt aangemeld bij de "casemanager". Hierbij is het vanzelfsprekend nodig te definieren welke patient hiervoor in aanmerking komt. Tegelijkertijd moeten de ziekenhuizen aangeven bij de "casemanager" wie het aanspreekpunt voor de patient binnen het ziekenhuis (gespeciliseerde verpleegkundige, arts, andere discipline). Indien nodig kan er dan een beroep worden gedaan in een bepaalde fase van de ziekte van de patient op de diensten van het ziekenhuis. De casemanager heeft op, met de patient, afgesproken tijdstippen in het ziekteproces contact met de patient om te informeren hoe het gaat en of ergens behoefte aan is. Hierbij is het motto: de patient vraagt cq bepaalt wat nodig is, maar de insteek van het contact van de casemanager is wel signalerend. De casemanager heeft nauw contact met de huisarts: zonodig licht / schakelt de huisarts de casemanager in op basis van nieuwe informatie over de patient. Naar mijn idee is een casemanager dus een soort 'super buddy', die zeer goed op de hoogte is van de ziekte van de patient en diens eventuele behoeften aan zorg.

Hallo Mariska,

Hier een paar opmerkingen over de tekst van het visiestuk, ik heb het met mijn collega's besproken en dit is oa een reactie van één van hen. Aangezien hij het mijns inziens helder formuleert neem ik het even in zijn wooden over: 

• Onder Definitie staat eigenlijk dat het gaat om het beroepsmatig organiseren/ondersteunen van een pakket. Dit lijkt op casemanagerschap op afstand. Verderop in het stuk wordt aangegeven dat de casemanger ook inhoudelijk nog betrokken kan zijn, onder "Algemene Uitgangspunten": geeft info en advies. Blijft ook een minimaal aantal patiënten onder haar hoede hebben. Lijkt me dat hier kritisch gekeken moet worden hoe dichtbij de casemanager staat. Of willen jullie gewoon alle ruimte geven aan allerlei formules?
• Deskundigheidsniveau. Zie functievereisten: HBO+ is een veel ruimere omschrijving dan onder Wie kan casemanager zijn: Verpleegkundig Specialist/Nurse Practitioner.
• Algemene uitgangspunten: "Coördineert de zorgsetting-overstijgend". Misschien zorgvuldiger formuleren? Betekent het ook dat de casemanager van buiten het ziekenhuis ook zaken coördineert binnen het ziekenhuis?
• Bij het plaatje: "Werkt op het raakvlak van de cure en de care (zie fig. 1)". Deze termen komen niet overeen met de terminologie in het plaatje. Cure en Care bestrijkt niet hetzelfde als Curatieve Zorg en Palliatieve Zorg. En wat betekent dat eigenlijk, werken op het raakvlak van cure en care? Dat als iemand echt meer in een van de gebieden zit en niet meer op het raakvlak, de casemanager geen functie (meer) heeft? Lijkt me toch wel!?

Nav onze laatste vergadering waarin we het erover hadden dat we eerst nog het probleem zouden moeten formuleren heb ik nog even nagedacht over welke aspecten in een probleemstelling aan de orde moeten komen volgens mij (het goed formuleren laat ik even aan jou over?). Ik vergeet ongetwijfeld nog wel het één en ander, maar misschien heb je er toch wat aan.

Problemen:

• pat. in pall fase heeft te maken met diverse bedreigingen/problemen op lich/psych/soc en spir. vlak
• pat. krijgt te maken met diverse hulpverleners in diverse zorgsettings
• pat. heeft zelf te weinig kennis en ervaring om hierin zijn weg te vinden

Oorzaken:

Dit alles komt door versnippering van de zorg, complexiteit van pall problemen en beperkingen van de patient zelf door zijn ziekte (vermoeidheid, verdriet etc)

Symptomen:

pat. meldt een probleem niet of te laat of niet bij de juiste persoon, pat. zegt er stapeldol van te worden dat hij/zij zoveel verschillende adviezen krijgt.

Wat willen we bereiken: dat pat vragen en problemen zo snel mogelijk bij de juiste persoon meldt en ook snel geholpen wordt.

Hoe kunnen we dat bereiken? Eén van de mogelijke oplossingen is dan casemanagement?

Ik zie de casemanager ook als een soort gids/reisleider door gezondheidszorgland. Zo'n gids doet veel aan voorlichting, maar kan ook zelf helpen als het niet goed gaat en neemt dan acties van 'de klant' over.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Groet , Ilonka Brinkhof, oncologieverpleegkundige Aveant, thuiszorg Utrecht